Ένα χριστουγεννιάτικο κάλαντο

13 Aug Ένα χριστουγεννιάτικο κάλαντο

Μέσα στο 2025. Μια χριστουγεννιάτικη επίδοση της Carol για το Old Vic για ένατη συνεχόμενη χρονιά (και πιθανώς την SG Casino σύνδεση ιστορία τους, καθώς είναι τα τελευταία Χριστούγεννα του Matthew Warchus στο Old Vic). Η δική μας έκδοση παρέχει εκπαιδευτικά άρθρα για το email. Δημιουργήστε τη διεύθυνση email μας για να απολαύσετε το Λονδίνο αντί για ένα καλό τεύχος (καθώς και συγκεκριμένες επιλογές όταν είστε ενθουσιασμένοι). Με τον εκπληκτικό συνδυασμό εγκάρδιας αφήγησης, παραδοσιακών κάλαντα και ένα συναρπαστικό, καθηλωτικό χριστουγεννιάτικο δείπνο, η χριστουγεννιάτικη Carol σίγουρα θα σκορπίσει μια αξέχαστη καρδιά σε όσους τη δουν.

Από το 2017, η ετήσια παρουσίαση του παλιού Vic από το A Christmas Carol αποτελεί μέρος της εορταστικής περιόδου για τους παλιούς, όπως η γαλοπούλα, τα λαχανάκια Βρυξελλών, οι πίτες με κιμά, το ζεστό ποτό και η καλή θέληση σε όλους ή σε οποιονδήποτε άντρα. Έτσι, ο Σκρουτζ δεν φωνάζει από τα παράθυρα των καλύτερων δαπέδων για χριστουγεννιάτικη χήνα ή δεν χορεύει στην κρεβατοκάμαρά του με ένα τραγούδι στην καρδιοαναπνευστική του άσκηση και μπορεί να λάμψει στη δράση του. Ο χαρακτήρας τους είναι τόσο μακρύς που η πρώτη συμπάθεια και φροντίδα για κάποιον άλλο μπορεί να είναι τόσο ρομαντική, ενώ μπορεί να νιώσει ευτυχία, χαρά και να διασκεδάσει με το χριστουγεννιάτικο πνεύμα. Τα καλύτερα στιγμιότυπα από άλλες διασκευές από το A Christmas Carol που έχουν ήδη βρεθεί μπροστά στον Σκρουτζ συμπεριφέρονται σαν ένα καλό, ανάλαφρο παιδί μετά από πολύ περισσότερο, παρά την πρωτοποριακή τους ηλικία και μπορεί να είναι διαβόητο προφίλ, ενώ ο σκληρός τσιγκούνης μπορεί να γίνει τσιγκούνης. Αυτό μπορεί να είναι καλό αν ο Σκρουτζ έχει αρκετό χρόνο και μπορεί να έχετε την ευκαιρία να επιστρέψετε σε περισσότερες συμβουλές. Κάτι που κάνει πολύ καλά η ταινία A Christmas Carol, ωστόσο, είναι ότι τοποθετεί το κοινό σε έναν κύκλο και όταν ο Σκρουτζ ταξιδεύει στο διάστημα, θα υπάρχει μέρα.

• «Θα βρείτε προσπάθεια μέσα στο μικρό βιβλίο Ghostly, για να απομακρύνετε το ολοκαίνουργιο Ghost από μια σκέψη», ξεκινά ο Κάρολος Ντίκενς στον πρόλογο της νουβέλας του 1843, «Μια υπέροχη χριστουγεννιάτικη ιστορία».
• Από την τελευταία ανακοίνωση για την πιο πρόσφατη συλλογή του Λονδίνου από τα Χριστούγεννα, είναι περίεργο που οι παραγωγές προσθέτουν έναν μαύρο ηθοποιό ως την ξεχασμένη αγάπη του Σκρουτζ, την Μπελ.
• Παρά την ικανοποιητική, εύκολα παρακολουθήσιμη δομή της νουβέλας, είναι μια εξαιρετικά παραπλανητικά δύσκολη υπόθεση ώστε να μπορείτε να την προσαρμόσετε.

Ακόμα κι έτσι, θα βρείτε λάθη στη μέση των διαδικασιών του – η μηδενική ποσότητα υποκριτικής ικανότητας ασημένιας διασημότητας είναι επίσης λύση. Ενώ το τρομερό ρίγος στους αρκτικούς δρόμους, μια εξαιρετική φανταστική απειλή παραμονεύει στο φανταχτερό σπίτι των πλουσίων και ξεδιάντροπων. Είμαστε αυτοί που περνούν στον αυτοκινητόδρομο. Είμαστε αυτοί που πραγματικά καταστρέφουν τις επιλογές της χώρας αμέσως.

Αισθητικά είναι φανταστικό, λόγω του μελαγχολικού φωτισμού λόγω των κυρίως αθόρυβων ενδυμάτων των Hugh Vanstone και Rob Howell. Παρ 'όλα αυτά, παραμένει αρκετά τρομακτικό, καθώς ο εκλιπών συνεργάτης του Ebenezer, Jacob Marley, κάνει μια πασαρέλα για να χωρίσει τους νεότερους πάγκους πίσω από αλυσίδες. Η παραλλαγή του Jack Thorne οφείλεται σίγουρα στην αφιέρωση στη νουβέλα του Dickens, ενώ τα πνεύματα είναι κορίτσια με γλυκανάλατη φωνή, σε αντίθεση με τα τρομακτικά φαντάσματα, και ο πατέρας του Scrooge έχει μια εξαιρετική ιστορία. Σήμερα είναι η νέα αλλαγή από τον Christopher Eccleston, όποιος επιβλητικός παρουσιαστής και αν σας κάνει αυστηρούς (και απλώς χωρίζει όταν χαμογελάει) τον έχει κάνει ιδανικό για τον νέο χώρο. Και στους ανθρώπους που κάθονται στη σκηνή παρέχεται μια σειρά από λουκάνικα για να μπορούν να πληρώσουν για το δείπνο. Τα φρούτα και τα λαχανικά στέλνονται κάτω από λινά ρυάκια στο πάνω μέρος του δρόμου, καθώς ο μεταμορφωμένος Scrooge τείνει να φτιάχνει χριστουγεννιάτικο δείπνο για όσους είχαν γίνει τσιγκούνηδες στο παρελθόν.

Ο τύπος αρχίζει να απολαμβάνει τη νέα ροή που σου δίνει η καθημερινότητα. Και παρόλο που ο Φρεντ διαπιστώνει ότι απορρίπτεται όπως πάντα, η καρδιοαναπνευστική τους άσκηση είναι αρκετά δυνατή όταν η καρδιοαναπνευστική άσκηση του Σκρουτζ μαλακώνει, ο Φρεντ και η οικογένειά του χαίρονται. Και ενώ πολλοί άνθρωποι αντιπαθούν το άγχος του Σκρουτζ, ο κακοπληρωμένος και ίσως υποτιμημένος υπάλληλός του, Μπομπ Κράτσιτ, αποφασίζει να αφιερώσει το χριστουγεννιάτικο γεύμα της οικογένειάς του στον εργοδότη τους και να δώσει συγχαρητήρια στα (ελάχιστα, αν όχι) σνακ που του έχουν επιτραπεί. Η νεότερη καρδιά θρηνεί την κατεστραμμένη και χαμένη ζωή του, προειδοποιώντας τον άτυχο φίλο τους -σε όχι και τόσο φιλικές συνθήκες- ότι εκτός αν ο άντρας αλλάξει τον τρόπο που λειτουργεί, ο άντρας θα είναι καταραμένος που θα περιπλανιέται συνεχώς στο νέο θρησκευτικό ον κρατώντας έναν αρκετά έντονο και απρόβλεπτο χρόνο και θα μπορεί να ξεφύγει από τα βάσανα. Επιπλέον, όταν ο συνάδελφός του, ο Μάρλεϊ, απομακρύνεται από το θνητό του κύμα, ο νέος, πολύ απαιτητικός αλλά λίγος σε καρδιοαγγειακή δραστηριότητα Σκρουτζ παρουσιάζει τις ασήμαντες αρχές του. Μια τεράστια ποικιλία αλλαγών και σύγχρονων ενημερώσεων στο ραδιόφωνο, το νεότερο στάδιο και πολλά παράθυρα διαφόρων μεγεθών, άτομα που έχουν ζήσει πάνω από τέσσερα ή πέντε Χριστούγεννα, μαθαίνουν την ιστορία του Εμπενίζερ Σκρουτζ.

Ανατριχιαστική και ίσως σας φαίνεται αστεία, ζοφερή και ζαλιστική, η παραγωγή του Michael Arden αξιοποιεί κάθε μυστικό στα γεγονότα του Dickens και στη συνέχεια φέρνει μερικά νέα από το ημίψηλο του Scrooge. Ευγενική προσφορά του σχεδιαστή λαμπτήρων Ben Stanton, ένα δυνατό χρώμα περιβάλλει τη νέα σκηνή – ένα εφέ και έτσι μεταφέρει με επιτυχία μια σπουδαία ταινία – όπως μια κορυφαία δυσοίωνη μοίρα, αλλά ανεπιτυχώς κρατάει τους ακροατές της συνειδητοποιημένους. Ένα εξαιρετικό φέρετρο μας χλευάζει όλους από το κέντρο πριν ξεκινήσει η ιστορία.

Το οποίο σχέδιο, χρησιμοποιώντας την άψογη ισορροπία του από τρομακτικό και σακχαρίνη, το καταλήγει. Η απόδοσή του είναι τόσο εγκάρδια και μπορεί να σε κάνει να το θυμάσαι που αν ο Σκρουτζ τελικά κλαψουρίσει «Καλά Χριστούγεννα!». Ωστόσο, επειδή οι καρδιοαναπνευστικές ασκήσεις του Σκρουτζ είναι αναγκασμένες να ανοίξουν, ο Τσεβέρις λάμπει απίστευτα. Ερμηνεύει τις ψύχραιμες φωνές και τα θορυβώδη «μπα, απάτες» του Σκρουτζ με την κατάλληλη ποσότητα γρυλίσματος, ορμώντας ενάντια στον ήπιο αλλά ευγενικό Μπομπ Κράτσιτ (Ντάσιελ Ιβς) και τον χαρούμενο ανιψιό του Φρεντ (Τζορτζ Αμπούντ). Ο βραβευμένος με δύο ημέρες βραβείο Τόνι Μάικλ Τσεβέρις (Ευχάριστη επιστροφή στο Μπρόντγουεϊ, Τα νέα χρυσά χρόνια στο HBO) διασημότητες ενώ ο τσιγκούνης.

Σύνοψη: Ο αγέραστος θρύλος του Κάρολου Ντίκενς προσπαθεί να αναγεννηθεί σε μια υπερφυσική, συγκινητική εκδοχή των αποφασιστικών χριστουγεννιάτικων γεγονότων, που θυμίζουν ταξίδι στο χρόνο. Η νέα βαθιά βουτιά σε ένα άθλιο παιδί, γεμάτο πειθαρχία τόσο του πατέρα του όσο και του διευθυντή του πανεπιστημίου, βοηθά στον προσδιορισμό της μισανθρωπίας του Εμπενέζερ, κάτι που αργότερα τον εθίζει να δικαιολογήσει, καθώς τα πειράματά του εξετάζουν τους νεότερους περιορισμούς μακριά από τον Θεό και την ηθική σε εκείνους που τον αφορούν, όπως η Μαίρη Κράτσετ, η οποία, όπως αποκαλύπτεται, έχει μια διαφορετική σχέση με το νεότερο ηθικό που έχει επηρεαστεί στον Σκρουτζ. Αν και αυτό οδηγεί σε μια σχετικά δύσκολη μετακίνηση του χρόνου μεταξύ των τριών φαντασμάτων – το ένα μετά το άλλο και ίσως να παραπεμφθεί στις τελευταίες ώρες της μίνι σειράς – η νέα αυξημένη αποκάλυψη του παρελθόντος προσφέρει επίσης έναν ισχυρό και ίσως εύστοχα μελαγχολικό λόγο για τον οποίο ο Σκρουτζ είναι όπως είναι.

Ωστόσο, αυτή είναι η τρίτη ταινία δράσης του σεναριογράφου-παραγωγού-διευθυντή Zemeckis μετά το Beowulf και το Polar Show. Πρέπει να είναι η «Χριστουγεννιάτικη Κάρολ» του Robert Zemeckis. Αυτό δεν είναι επιπόλαιο, το να εστιάζει η έκδοση σε αυτό που είναι και τι όχι, μια ταινία που βασίζεται στην παλιά χριστουγεννιάτικη ιστορία. Στην πραγματικότητα, σήμερα είναι η ταινία «Χριστουγεννιάτικη Κάρολ» της Disney που θα κάνει πρεμιέρα αργότερα αυτή την εβδομάδα. Σε μια εξαιρετική εφιαλτική σκηνή μακριά από πολλές έβενες σκιές, τρεμοπαίζει λευκό και μεγάλα, επίμονα ρολόγια, αρκετός χρόνος από το Χριστουγεννιάτικο Φάντασμα σου ξεκινάει για ένα υπέροχο κολασμένο τέλος.

Με την πρώτη ματιά μπορεί να φαίνεται (ειδικά για ένα τετράχρονο παιδί) μια υπέροχη ιστορία για τα Χριστούγεννα, στην πραγματικότητα είναι επιδέξια υφασμένες δημόσιες απόψεις σχετικά με την περιοχή της χώρας κάποιου – συγκεκριμένα, το Λονδίνο – την εποχή που ο Ντίκενς έγραψε το βιβλίο. Η μητέρα μου καταλαβαίνει καθαρά κατά τη γνώμη μου την ώρα του ύπνου κατά την περίοδο των Χριστουγέννων, και πάντα με γοητεύουν τα νέα θαύματα της ιστορίας και τα γράμματα. Πρέπει να είναι ξινός με τα χρόνια, η καρδιοαναπνευστική του άσκηση τώρα πιο δροσερή. Έχω να μιλήσω για άλλα χαρούμενα σχόλια και σήμερα είναι ίσως η πιο χριστουγεννιάτικη ιστορία με φαντάσματα, Μια Χριστουγεννιάτικη Κάρολ του Τσαρλς Ντίκενς. Αν το υποκείμενο μήνυμά σας είναι καλό, τότε είναι πολύ αργά, θα πρέπει να είστε ευγενικοί με τον εαυτό σας και θα περιμένετε στην ουρά στην ουρά και θα ακούτε τα Muppets για τα Χριστούγεννα, γιατί να μην το κάνετε;

Αλλά θα σας απέφευγα να βρείτε σίγουρα μια εκπομπή που τους κάνει να γίνονται πολύ πιο χαρούμενοι, βαθιά μέσα στην καρδιά τους. Μόλις μας ζητηθεί να δωρίσουμε τα προσωπικά μας χρήματα σε ένα εξαιρετικό ίδρυμα αστέγων μέσα σε κουβάδες στο τέλος της νέας ιστορίας, κάνουμε εθελοντικά. Μόνο μετά από αυτό που έχουμε δει. Αντί για ορισμένους Σκρουτζ που έχουν πάει πριν από εσάς, η πορεία λύτρωσής του δεν είναι πάντα ξεκάθαρη.

Έπειτα, έχοντας νιώσει, αλλά για πρώτη φορά, ο τύπος έχει φτάσει στους νέους συγγενείς του Κράτσιτ. Σε ό,τι σας λέω, υπάρχει ζωντανή λαϊκή μουσική στο συντηρητικό επίπεδο με τις ανοδικές και πτώσεις πόρτες και τα μπλοκ από ταμεία που γίνονται αόρατα στο πάτωμα. Είναι εκείνη η εποχή του χρόνου που οι διασκευές ταινιών διαγωνισμού από την κλασική νουβέλα του Κάρολου Ντίκενς παρουσιάζονται στη χώρα σε διαφορετική ποιότητα.

Εκμαγείο

Σε κάθε νοητική κορύφωση, είναι από την εποχή του «Φάντασμα του Μάρλεϊ». Αλλά όταν το κάνει πραγματικά, μαζί με έντονη εξάρτηση και πιθανή πίστη στην τεχνολογία της ταινίας, ο δημιουργός αποφεύγει την πιο πρόσφατη κατακτητική καρδιά από την ιστορία του Ντίκενς. Πρόκειται λοιπόν για μια εξαιρετικά μαύρη ιστορία, ένα ταξίδι μακριά από την καρδιά ενός τσιγκούνη, μισάνθρωπου ανθρώπου, και η ταινία του Ζεμέκις ανακτά αυτή την πτυχή από μια ιστορία που είναι περισσότερο ένα πολύ χαρούμενο καρτούν μέσα στις προοδευτικές μεταγραφές. Θυμάται κανείς τι βίωσε ο Εμπενίζερ Σκρουτζ – όταν το αλυσοδεμένο φάντασμα από τον πολύ καιρό νεκρό σύντροφό του και στη συνέχεια τρεις ψυχολογικοί επιθέσεις τον επιτίθενται στο δικό του υπνοδωμάτιο – είναι πονοκέφαλος στην πραγματική εμπειρία.